Appelboom

't Koffiehuis van Ahmed en Jessed is alweer wat eigentijdser dan de vorige keer. Je kunt er nu ook internetten, 't ontwikkelingsgeld van de EpuntUpunt is dus niet weggegooid. De één of andere Palestijn met een grenzeloos gevoel voor optimisme heeft de weeweewee-pagina 'de stadstuin' aangeklikt. Daar zitten alle café-gangers nu naar te kijken. Zelfs voor de kleine tuin zijn de mogelijkheden grenzeloos. ' ..en heeft u slechts een veranda, ....van bijvoorbeeld drie bij vier meter...dan zijn er potten en bakken...als u maar fantasie heeft...'

Ahmed zucht dat zijn huis drie bij vier meter meet. Misschien kan hij op het golfplaten dak een tuintje aanleggen. Dan wordt het toch nog gezellig in het vluchtelingenkamp. Blijf in elke uitzichtloze situatie toch een appelboom planten. Wie weet komen er ooit vruchten aan. Jessed wil liever over politieke appels en peren praten. Bijvoorbeeld over de resultaten van het bezoek van de paus. Die is bij de Klaagmuur geweest. Die heeft de staat Israël zijn excuses gemaakt over wat de Joden zo vaak verweten is, het kruisigen van Christus. Van de Palestijnen heeft hij gezegd dat zij recht op hun 'Homeland', hebben. Jessed vermoedt dat daarmee een eigen vaderlandje bedoeld wordt, maar Ahmed blijft maar dat liedje van Simon en Garfunkel neuriën: 'Homeland, homeland...' Hoe mooi is die op Afrika geïnspireerde zang. 'Het heeft de klank van heimwee', zegt iemand. 'Dat klopt', zegt Jessed, 'want volgens mij hebben we voorlopig het nakijken'. Hij vreest dat het 'homeland' van de Palestijnen de vorm aan zal nemen van een gemoderniseerd vluchtelingenkamp. Ahmed zucht: 'Gaven ze ons maar een beter café, dan komt die staat er vanzelf wel'. 'We kunnen nu toch internetten!' Jessed kijkt hem triomfantelijk aan. Palestijnen zijn het onderling ook nooit eens.

'Dit is helemaal de tactiek van Arafat', legt Jessed, duidelijk politiek geïnteresseerd uit, 'creëer een kleine elite, een burgerijtje dat het beter heeft dan de rest, dan volgt die rest vanzelf wel'. Hij denkt dat de PLO-voorzitter de bevolking op die manier oude gevoelens van vooruitgang weer terug wil geven. Zo verklaart hij de mooie residentie die Arafat onder andere in Bethlehem heeft laten neerzetten. 't Is omdat de mensen naar zo'n gebouw kijken en zeggen: 'Zie je wel. We zijn er nog'.

Ahmed heeft het liever over rechtvaardigheid. En zijn verhaal daarover strekt zich dan uit over alle onrechtvaardigheden die verwaarloosd worden. 'Ik mis bijvoorbeeld in het verhaal van de paus een klein ekskuusje over de Kruistochten. Die zijn toch in 1198 ofzo op initiatief van Urbanus de Tweede begonnen.' Het wordt tijd dat de paus dat even glashelder rechtzet. 'Je zou de benzine-prijs omhoog moeten gooien', zegt hij.

Jessed denkt dat er ook goede contacten tussen Arabieren en West-Europa zijn geweest en...dat daar vooral het accent op moet liggen. Richard Leeuwenhart die schaakte met Saladin nadat hij hem niet had kunnen verslaan. 'Clinton zal het wel met jou eens zijn', zegt Ahmed. 'Ja, span die eens voor je kar'. Jessed is er weer helemaal bij. In gedachten gooit hij de planten van het golfplaten dak af, richting wie dan ook, in ieder geval richting vijand. Te weinig potten.

Op de televisie legt de nieuwslezer uit dat Assad en Barak boos naar huis zijn. De één kan thuis niet aankomen met het verhaal dat hij de Golan teruggekregen heeft, de ander kan het niet waarmaken dat hij hem verkwanseld heeft.

Ahmed en Jessed luisteren gelaten naar dit nieuws. Want de gedachte dat je problemen oplost door ze niet op te lossen wil er ook bij hen niet in. Maar wie lost wat op als Syrië en Israël de vrede tekenen?

PIETJE VAN KIMSWERD

 
_____
menu | dDH